گل رز

آیا تا به حال گل رزی به رنگ سیاه دیده اید ؟
بدون تردید یکی از نادرترین انواع گل‌ها در جهان گل رز سیاه که در هرجای دنیا نمی‌روید. این گل شبیه تمام گل‌های رزی است که تاکنون دیده‌اید، با این تفاوت که گل‌برگ‌های آن به رنگ سیاه است.

در وهله اول هرکس این گل را ببیند تصور می‌کند که توسط انسان‌ها در آن رنگ شده و یا به صورت ژنتیکی دستکاری شده است، اما واقعیت امر این است که این گل کاملا طبیعی مشکی است.

با وجودی ‌که این گل در ابتدا سیاه رنگ نشان می‌دهد، اما در وقع قرمز بسیار تیره است که به صورت موسمی تنها در فصل تابستان و در نوعی خاک خاص می‌روید که تنها در روستای «حالاواتی» کشور ترکیه وجود دارد. با کمال تاسف این گل همان بسیاری از پدیده‌های کمیاب و نادر جهان در معرض انقراض قرار دارد.

به گونه‌ای که از سال ۱۹۹۰ تاکنون میزان پرورش این نوع گل در روستای «حالاواتی» به دلیل سدی که در نزدیکی این روستا زده شده و زیر آب رفتن اراضی مناطق اطراف به شدت کاهش یافته است.

گل سیاه

نکاتی در مورد گل رز سیاه

بذر گل رز مشکی یک بذر هیبریدی می باشد.

این بذر گل رز مشکی تنها یکبار گل می دهد و از آن دیگر نمیتوان گل رز مشکی گرفت.

گل رز یا گل سرخ ، از خانواده‌ی گل سرخ‌ها یا رزاسه است.

بوته‌های این گیاه پاکوتاه یا پا بلند و رونده هستند.

ساقه‌های این گیاه چوبی است.

گل رز دارای گونه‌های مختلفی می‌باشد. این گل از لحاظ فرم، عطر، دوام، و تنوع شکل یکی از زیباترین انواع گل‌هاست.

این گل علاوه بر تولید انبوه آن در باغچه‌ها ،باغ ها، و سایر فضای سبزها نیز کاشته می‌شود.

علاوه بر این این گونه گل در گلدان‌ها نیز می‌تواند رشد کند.

همچنین می‌توانید این گل را در آپارتمان نیز نگهداری کنید

گل رز سیاه

طریقه کاشت بذر گل رز سیاه

مرحله اول : 

بهترین زمان برای کاشت بذرهای گل رز ۶ هفته قبل از آخرین سرما است.

امکان دارد جوانه زنی بذرها یک تا ۱۰ هفته زمان ببرد.

دمای مناسب برای رشد بذرهای گل رز بین ۱۶ تا ۲۱ درجه‌ی سانتی‌گراد است.

نهال‌ها برای رشد به روزانه ۶ ساعت یا بیشتر نور نیاز دارند.

برای کاشت گل رز بهتر است به جای آن‌که بذرها را خودتان از گل تهیه کنید آن‌ها را از فروشگاه‌های محصولات کشاورزی تهیه کنید.

چرا که ممکن است گلی که شما بذر را از آن تهیه می‌کنید پیوندی باشد و بذری که از آن تهیه می‌کنید بذر مورد نظر شما نباشد.

مرحله دوم : 

قبل از آنکه بذرهای گل رز را بکارید باید آن‌ها را در ظرفی که در آن کود گیاهی هست قرار داده و ظرف را در یخچالی با دمایی حدود ۲ درجه‌ی سانتی گراد به مدت ۶ تا ۱۰ هفته بگذارید.

این عمل سبب شکستن خواب بذر و آماده سازی بذر برای جوانه زنی می‌شود.

بعد از این عمل بذر را درون یک ظرف مسطح که عمق آن حداکثر ۳ سانتی متر است و آب آن به راحتی قابل تخلیه است قرار دهید.

(می‌توانید دانه‌ها را در محلول رقیق شده‌ی پر اکسید هیدروژن بخیسانید. انجام این کار اختیاری است اما سبب می‌شود بذرهای شما از گندیدگی محافظت شوند. برای این کار ۷ میلی‌لیتر یعنی حدود ۵/۱ قاشق چای خوری پراکسید هیدروژن ۳ درصد را با یک فنجان یعنی ۲۴۰ میلی لیتر آّب مخلوط کنید.

سپس دانه‌های گل رز را به مدت ۱ ساعت در این محلول قرار دهید).

مرحله سوم : 

سپس خاکی شامل نیمی از ورمیکولیت و نیمی از خاک گلدان که استریل شده است آماده کنید.

قبل از قرار دادن بذرها در خاک مقدار کمی هورمون ریشه زنی به آن‌ها بزنید تا عمل ریشه زنی سریع‌تر صورت گیرد.

سپس سینی نشا را از این خاک پر کنید.

به جای سینی نشا می‌توانید از کاسه‌های کوچک پلاستیکی استفاده کنید که در ته آن‌ها سوراخ هست

چهارم :

خاک گل رز باید غنی و با زهکشی بسیار خوب باشد. دانه‌ها را در عمق ۶ میلی‌متری خاک قرار دهید و روی آن‌ها به آرامی خاک بریزید.

برای به حداقل رساندن رقابت میان بذرها باید حداقل میان آن‌ها ۵ سانتی متر فاصله باشد.

بعد از قرار دادن بذرها در خاک، آن‌ها را به طور کامل آبیاری کنید و بذرها نباید به هیچ وجه خشک شوند.

خاک باید مرطوب -و نه خیس- نگه داشته شود .

مرحله پنجم : 

برای رشد سریع‌تر بذرها، آن‌ها را زیر یک لامپ مهتابی که حداقل روزانه ۱۶ ساعت روشن است بگذارید.

تا جایی که ممکن است فاصله‌ی بذرها را از لامپ مهتابی کم کنید.

این کار امکان نور رسانی پایدار و کنترل شده را به گیاه فراهم می‌نماید.

بعد از حدودا دو هفته که دو برگ یا بیشتر از گیاه رویید

، هر کدام از گیاه‌ها را در گلدان‌های جداگانه بکارید.

نهال را در یک گلدان پلاستیکی و زیر نور مهتابی قرار دهید.

حدودا ۲/۱ قاشق چای خوری کود را با یک لیتر آب مخلوط کنید و این مخلوط را روی خاکی که نهال را در آن کاشته‌اید بریزید

اطلاعات گل رز مشکی

خصوصیات گیاه شناسی :

“رز مُشکی” یا “رز موسکاتا” با نام علمی Rosa moschata یکی از گونه های جنس رز است که مورد کشت و کار قرار می گیرد. مبدأ اصلی این گیاه به طور قطع مشخص نیست اما احتمال می رود که این گونه از رزها بومی نواحی غرب هیمالیا باشد.

رز مُشکی گیاهی درختچه ای (به ارتفاع تا ۳ متر) با گل های سفید رنگ و معطر می باشد. این گل ها فقط دارای 5 گلبرگ بوده و به صورت خوشه ای یا دسته ای در اواخر بهار ظاهر می شوند و تا اواخر پاییز –در مناطقی با آب و هوای گرم- گلدهی ادامه دارد. در مناطقی با آب و هوای سرد، گل ها در اواخر تابستان ظاهر می شوند. کاسبرگ ها به طول دو سانتیمتر و دارای نوکی کشیده و باریک هستند. به دلیل شباهت عطر این گل ها به عطر مُشک، به آنها رز مُشکی گفته می شود. عطر گل ها از پرچم های آن حاصل می شود.

روی ساقه خارهای صاف یا کمی خمیده وجود دارد. برگ ها به رنگ سبز روشن یا سبز مایل به خاکستری و به صورت مرکب دیده می شوند. هر برگ دارای 5 تا ۷ برگچه تخم مرغی شکل می باشد. برگچه ها به صورت دندانه دار و دارای دندانه های کوچکی هستند. در برخی موارد در محل رگبرگ ها کرک وجود دارد. میوه ها کوچک و تخم مرغی شکل بوده و مانند میوه های سایر گونه های رز به آنها “هیپ” گفته می شود. این میوه ها به رنگ قرمز-نارنجی بوده و در پاییز ظاهر می رسند. هر میوه بیش از ۱۵ میلیمتر قطر دارد اما دارای یک لایه نازکی از گوشت و تعداد زیادی بذر می باشد

شرایط محیط رشد :

کشت این گیاهان در خاک های مرطوب موفقیت آمیز است. این گونه گیاهی، خاک هایی با پی اچ تقریباً خنثی و مکان های آفتابی را می پسندد. همچنین می تواند به خوبی در خاک های سنگین و رسی نیز رشد کند. اما خاک های غرقاب شده را نمی پسندد.

به خوبی در مخلوط با گیاهان خانواده پیاز یا آلیوم، جعفری، اسپرک و لگوم ها کشت می شود. کشت سیر در اطرف گیاه می تواند به حفاظت گیاه در برابر بیماری ها و حمله حشرات کمک کند. ولی اگر در کنار شمشاد کاشته شود، رشد بدی خواهد داشت.

کشت این گیاهان در مناطق بادخیز توصیه نمی شود زیرا وزش بادهای سنگین علاوه بر شکستن شاخه های ظریف و بهم ریختن شکل گلبرگ ها، سبب افزایش تبخیر و تعرق و پژمردگی گیاهان می شود. از اینرو توصیه می شود در مناطق بادخیز، گیاهان در پناه بادشکن کشت شوند.

تکثیر :

ازدیاد این گیاهان به روش های جنسی (توسط بذر) و غیرجنسی (رویشی) امکان پذیر است. در رویشگاه های طبیعی در روش تکثیر با بذر، پس از رسیدن میوه ها و باز شدن آنها، دانه ها به اطراف پراکنده شده و رویش می کنند. تکثیر رویشی از روش های قلمه زدن، خوابانیدن، پیوند زدن، استفاده از پاجوش و کشت بافت انجام می گیرد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *